Edukacja Elementarna w Teorii i Praktyce (Dec 2021)

Wprowadzenie

  • Alicja Ungeheuer-Gołąb

Journal volume & issue
Vol. 16, no. 4(62)

Abstract

Read online

Czas, w którym dziecko podlega elementarnej edukacji, jest dla niego okresem dy-namicznego rozwoju procesów poznawczych, tożsamości i uczuć moralnych. Istotne znaczenie mają wówczas wszelkie wzory i modele, z jakimi się styka. Zwykle pocho-dzą one z obszaru edukacji, ale niewątpliwie proponują je także świat rówieśników i kultura. Dorośli od dawna korzystają z wzorców, które wskazują dzieciom przykłady właściwego zachowania, myślenia, działania. Przez całe wieki dokładano wszelkich sta-rań, by najmłodsze pokolenia realizowały w swoim życiu wzór bohatera – mitycznego, religijnego, rycerskiego, który, będąc wzorcem osobowym, spełniałby swym życiem najśmielsze dążenia społeczne. Nie bez powodu polecano młodym ludziom, by po-znawali bohaterskie czyny starożytnych władców, średniowiecznych rycerzy, świętych, których postępowanie odzwierciedlało pożądane wzorce zachowania. Ich losy zapisane na kartach historii stawały się kanwą pieśni, legend i dramatów. Niektórzy badacze są zdania, że dzieje cywilizacji są historią wzorów niosących wartości dominujące w danej kulturze, na określonym etapie jej rozwoju (Nowak 2015: 68–69), zatem i obecnie. Tendencja do kształtowania młodych pokoleń według wymagań konkretnych syste-mów wychowawczych jest wciąż aktualna (Bakiera, Harwas-Napierała 2016). Warto więc zadawać pytania o charakter kulturowych wzorców, z którymi stykają się współ-cześnie najmłodsi, także tych, które nie są zawarte w programach wychowawczych i niekoniecznie wpływają na szlachetne życie.

Keywords