تحقیقات مالی اسلامی (پیوسته) (Oct 2020)
واکاوی فقهی کاربرد عاملیت در تجهیز و تخصیص منابع شرکتهای لیزینگ
Abstract
شرکتهای لیزینگ در دنیا از روشهای متنوعی جهت تأمین و تخصیص منابع استفاده مینمایند ولی در ایران این روشها کمتر موردتوجه قرار میگیرد. یکی از این روشها که اشکال مختلفی نیز دارد، عاملیت است. عاملیت یکی از شیوههای نوین در تجهیز و تخصیص منابع شرکتهای لیزینگ میباشد. با توجه به اینکه تخصص اصلی این شرکتها در انجام امور اعتباری است، این ظرفیت میتواند جهت کمک به افزایش توان بنگاهها و همچنین تأمین مالی آنها استفاده گردد. شرکتهای لیزینگ در این فرایند میتوانند نقش دوگانهای را ایفا نمایند. اولاً، بهعنوان عامل نقش وصول مطالبات را برعهده بگیرند، ثانیاً با توجه به حجم بالای حسابها و اسناد دریافتنی در صورتهای مالی خود میتوانند با تعامل با یک شرکت عامل که توان اعتباری مناسبی دارد موجبات دسترسی بیشازپیش خود را به وجه نقد فراهم گردانند.مقاله حاضر که با روش توصیفی- تحلیلی و با رویکردی فقهی صورت پذیرفته پس از بیان ماهیت و اقسام عاملیت از منظرهای گوناگون، به تبیین انواع روشهای کاربردی آن در شرکتهای لیزینگ پرداخته است. با توجه به اینکه فرایند عاملیت، خواه شرکت لیزینگ بهعنوان کارفرما باشد؛ خواه در نقش عامل، ترکیبی است از فعالیتهای مختلف ازجمله وصول مطالبات، تأمین مالی و ترکیبی از این دو، عقودی که در این جهت میتواند مورداستفاده قرار گیرد، مانند بیع دین، وکالت، جعاله و ضمان از منظر فقهی مورد واکاوی قرارگرفته است. ازآنجاکه عقود نامبرده شاکله اصلی فرایند عاملیت را تشکیل میدهند و مطابق با ارزیابی فقهی که در این مقاله از این عقود انجامگرفته، مانعی جهت بهکارگیری آنها وجود ندارد، میتوان استفاده از روش عاملیت جهت تجهیز و تخصیص منابع را در شرکتهای لیزینگ مدنظر قرار داد.
Keywords