طب اورژانس ایران (Aug 2014)

وضعیت تعیین تکلیف بیماران بخش اورژانس بیمارستان پورسینای رشت قبل و بعد از استقرار متخصصین طب اورژانس

  • Payman Asadi,
  • Vahid Monsef Kasmaie,
  • Behzad Zohrevandi,
  • Seyyed Mahdi Zia Ziabari,
  • Baharan Beikzadeh Marzbani

DOI
https://doi.org/10.22037/ijem.v1i1.7221
Journal volume & issue
Vol. 1, no. 1
pp. 28 – 33

Abstract

Read online

مقدمه: بخش اورژانس یا فوریت های پزشکی به عنوان قلب بیمارستان به دلیل پذیرایی از متنوع ترین و حساس ترین گروه بیماران از اهمیت ویژه ای برخوردار است. هدف بخش اورژانس ارائه با کیفیت ترین خدمات درحداقل زمان با استفاده از منابع موجود است. به منظور دستیابی به این هدف استقرار متخصصین طب اورژانس که به ارزیابی، احیاء، تثبیت، تشخیص و مراقبت از بیماران اورژانس می پردازد از اهمیت ویژه ای برخوردار است. هدف از این مطالعه بررسی تاثیر استقرار متخصصین این رشته بر نحوه تعیین تکلیف بیماران بخش اورژانس بیمارستان پورسینای رشت می باشد. روش کار: در این مطالعه مقطعی پرونده تمامی بیمارانی که از سالهای 84 الی 91 در بخش اورژانس بیمارستان پورسینای رشت بستری شده بودند، مورد بررسی قرار گرفت و متغییرهایی نظیر سن، جنس، علت مراجعه، تاریخ و تعداد موارد بستری، تعداد موارد ترخیص از بخش، درصد اشغال تخت و تخت روز اشغالی، مدت زمان بستری، تعداد ترخیص زیر 6 ساعت، تعداد موارد انتقال به بخش ها یا بیمارستان های دیگر و میزان گردش تختهای بخش اورژانس مورد بررسی قرار گرفت. اطلاعات از طریق سیستم اطلاعات بیمارستانی جمع آوري شد و با استفاده از نرم افزار آماری SPSS 20 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. يافته ها: طی سال های 1384 تا 1391 تعداد ورودی بیماران بستری شده در بخش اورژانس سیر صعودی داشت به طوری که بیشترین تعداد بیماران پذیرش شده مربوط به سال 1391 بود (0/0001= p). آمار بیماران ترخیص شده زیر 6 ساعت و میزان ترخیص مستقیم از اورژانس از 15/5درصد و 58/9 درصد قبل از استقرار متخصصین طب اورژانس به ترتیب به 23/4 درصد و 61/2 درصد بعد از حضور آنها افزایش یافت ( 0/0001 = p). انتقال به بخش ها و بیمارستانهای دیگر نیز از 41/1 درصد و 38/8 درصد کاهش یافت (0/0001 = p). درصد اشغال تخت بعد از حضور متخصصین طب اورژانس نسبت به قبل روند نزولی قابل توجهی داشت، در حالیکه مقدار فعالیت تخت روند صعودی داشت، بدین معنی که در سالهای 1384 تا 1387میانگین فعالیت تخت از 108/4±354/3 به 30/8±637/7 در سالهای 1388 تا 1391رسید (0/002=p). میانگین مدت زمان بستری بیمار نیز از 0/44±1/1 روز به 0/05 ±0/35 روز کاهش یافت (0/021=p). میانگین تخت روز اشغالی قبل از استقرار متخصصین طب اورژانس 3453 ±12173 و بعد از استقرار متخصصین طب اورژانس 219±6217 می باشد که روند نزولی را نسبت به قبل نشان داد (0/018=p). نتيجه گيری: به نظر میرسد که با حضور متخصصین طب اورژانس در سیستم درمانی، خدمت رسانی به بیماران اورژانس وضعیت مطلوب تری پیدا میکند و زمان انتظار برای دسترسی به خدمات کاهش می یابد. در ضمن با کاهش زمان انتظار بیماران و تعیین تکلیف به موقع آنها تخت های بیشتری جهت پذیرش های آینده در دسترس قرار می گیرد.

Keywords