Majallah-i Dānishkadah-i Pizishkī-i Dānishgāh-i ̒ Ulūm-i Pizishkī-i Mashhad. (Sep 2023)

اثربخشی روان درمانگری مثبت نگر و روان نمایشگری بر تاب آوری مبتلایان به سرطان پستان

  • مریم ناظمی,
  • مهدی شاه نظری,
  • طاهره رنجبری پور,
  • مریم مشایخ,
  • امیرشهرام یوسفی کاشی

DOI
https://doi.org/10.22038/mjms.2023.69772.4138
Journal volume & issue
Vol. 66, no. 4

Abstract

Read online

مقدمه: بیماران مبتلا به سرطان فشارهای زیاد جسمی، روانی، اقتصادی و خانوادگی را تجربه می‌کنند که در بیشتر موارد موجب ازدست‌رفتن تاب آوری و بروز احساس یأس در آنان و در نتیجه وخامت سلامت روانی و جسمانی‌‌شان می‌شود. به همین دلیل، هدف پژوهش حاضر در راستای یافتن راه‌های مفید برای افزایش تاب آوری در این بیماران، مقایسۀ اثربخشی روان‌درمان‌گری مثبت‌نگر گروهی و درمان روان‌نمایشگری گروهی بر تاب آوری زنان مبتلا به سرطان پستان در نظر گرفته شد.روش کار: این پژوهش شبه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری با گروه کنترل بود. جامعه پژوهش شامل کلیه زنان در رده سنی 25 تا 45 سال و مبتلا به سرطان پستان مراجعه کننده به کلینیکی در خیابان گاندی تهران می‌شد که از میان آن‌ها تعداد 45 نفر به روش نمونه‌گیری هدفمند به عنوان نمونه انتخاب شدند. این افراد در سه گروه روان‌نمایشگری، روان‌درمانی مثبت‌نگر و گروه کنترل (هر گروه 15 نفر) جایگزین شدند. شرکت کنندگان طی سه مرحله سنجش در قالب پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری، مقیاس تاب آوری (کانر و دیویدسون، 2003) را پاسخ دادند.نتایج: نتایج آزمون تحلیل واریانس اندازه‌گیری مکرر چندمتغیری نشان داد که نمرات تاب آوری گروه‌درمانگری مثبت‌نگر و روان‌نمایشگری گروهی از پیشآزمون به پس‌آزمون به طور قابل توجهی افزایش یافته و در مرحله پیگیری با شیب ملایمی بازگشت داشته است. نتیجه گیری: با توجه به یافته‌های پژوهش، روان‌درمانی مثبت‌نگر گروهی و روان‌نمایشگری هر دو درمان‌های مفیدی برای افزایش تاب آوری در زنان مبتلا به سرطان پستان هستند اما درمان مثبت‌نگر درمان موثرتری در این جمعیت می‌باشد.

Keywords