Ṭibb-i Tavānbakhshī (Jun 2020)
مقایسه اثربخشی آموزش راهبردهای خودتنظیمی انگیزش و مهارت های ارتباطی بر خودکارآمدی تحصیلی دانش آموزان استعدادهای درخشان تبریز
Abstract
مقدمه و اهداف خودکارآمدی تحصیلی دلالت بر باور یک فرد به تواناییهایش در دستیابی به اهداف و فعالیتهای آموزشی دارد که شکل گیری آن متأثر از عوامل مختلفی است. هدف از انجام پژوهش حاضر مقایسه اثربخشی آموزش راهبردهای خودتنظیمی انگیزش و مهارت های ارتباطی بر خودکارآمدی تحصیلی دانش آموزان دختر استعدادهای درخشان شهر تبریز بود. مواد و روش ها روش پژوهش حاضر از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیشآزمون، پسآزمون با گروه کنترل بود. آزمودنی های پژوهش شامل 90 نفر از دانش آموزان پایه سوم دبیرستان های دخترانه استعدادهای درخشان ناحیه 4 و 1 تبریز در سال تحصیلی 95-96 بودند که به روش تصادفی خوشه ای انتخاب شدند و به طور تصادفی در هر یک از گروه های دوگانه آزمایشی و کنترل قرار گرفتند. گروه اول یک دوره آموزش راهبردهای خودتنظیمی انگیزش را در 10 جلسه دریافت و گروه دوم 10 جلسه آموزش مهارتهای ارتباطی را طی کرد و گروه سوم (کنترل) نیز همزمان به برنامه های عادی کلاسی خود ادامه داد. ابزار استفاده شده شامل پرسشنامه خودکارآمدی تحصیلی برتولد بود. یافته ها یافته ها با استفاده از روش تحلیل کواریانس تک متغیره نشان داد که راهبردهای خودتنظیمی انگیزش و مهارت های ارتباطی بر خودکارآمدی تحصیلی اثر متفاوت داشته و روش راهبردهای خودتنظیمی انگیزش در افزایش خودکارآمدی تحصیلی اثربخشتر است (0/05>p). نتیجه گیری به نظر میرسد برنامه ریزی برای مداخلات مؤثر در زمینه ارتقای خودکارآمدی تحصیلی دانشآموزان دختر برای پیشرفت تحصیلی بهتر, از ضرورت بالایی برخوردار باشد.
Keywords