Ṭibb-i Tavānbakhshī (Apr 2017)
تاثیر مواجهه با محیط تحت تقویت شده آکوستیک بر دستگاه شنوایی
Abstract
مقدمه و اهداف میلیونها انسان در سراسر جهان در هر سنی از افت شنوایی حسی عصبی رنج میبرند که در معیارهای متعارف جاری درمانی برای آنها مطرح نیست و در صورت وجود افت قابل توجه، سمعک با درجات متفاوتی از توفیق تجویز میشود. بررسیهای اخیر روشی جهت تغییر شدت و دوره زمانی افت شنوایی پیشرونده حسی عصبی بهصورت مواجهه با سطوح تقویت شده تحریک کنترل شده آکوستیک یا محیط آکوستیک تقویت شدهAugmented Acoustic Environment (AAE) را مطرح کردهاند. این پدیده در مقولههای بسیاری از جمله مقابله با پیرگوشی و سایر موارد کم شنوایی حسی عصبی پیشرونده، کاهش آسیبهای وارده به دستگاه شنوایی پس از رخداد کمشنوایی ناشی از نویز و افزایش مهاجرت سلولهای بنیادی پیوند شده به منطقه آسیبدیده شنوایی بررسی شده است. عوامل مختلفی از قبیل سن، جنس و هورمونهای جنسی، محل اثر (حلزون یا AVCN)، محتوای فرکانسی AAE، سازماندهی تونوتوپیک و حساسیت شنوایی در پاسخ به AAE در تعیین تاثیر مثبت، منفی و یا حتی خنثی AAE بر حلزون یا AVCN نقش مهمی دارند. مواد و روشها در مقاله حاضر مروری برخی مباحث مطرح شده در خصوص "اثرات محیط تحت تقویت آکوستیک بر عملکرد دستگاه شنوایی" در مقالات از بانکهای اطلاعاتی Scopus، PubMed، Google scholar، Sciencedirect ازسالهای 1988 تا 2014 انتخاب و بررسی شدند. نتیجه گیری توجه به عوامل تعیین کننده میزان سودمندی AAE در رابطه با استفاده از سمعک (که نوعی AAE محسوب میشود) یا کنترل نویز محیطی در افراد مواجه با خطر افت شنوایی کاربردهای واضحی دارد. در تجویز سمعک این احتمال وجود دارد که تقویت فرکانسهای مناطق آسیبدیده حلزون میتواند تاثیرات محیطی و مرکزی (مثبت یا منفی) مشابه با موارد گزارش شده در تقویت محیط آکوستیک در مطالعات داشته باشد.