Seminaria doktoranckie w Zakładzie Archiwistyki UMCS - od kierowania rozwojem naukowym do kształcenia?

Archiwa - Kancelarie - Zbiory. 2015;0(4(6)/):165-175 DOI 10.12775/AKZ.2013.006

 

Journal Homepage

Journal Title: Archiwa - Kancelarie - Zbiory

ISSN: 1895-9075 (Print); 2544-5685 (Online)

Publisher: Nicolaus Copernicus University in Toruń

Society/Institution: Institute of History and Archival Science, NCU in Toruń

LCC Subject Category: Auxiliary sciences of history | Bibliography. Library science. Information resources

Country of publisher: Poland

Language of fulltext: Czech, Russian, English, Ukrainian, Lithuanian, Belarusian, German, Polish, Slovak

Full-text formats available: PDF

 

AUTHORS

Krzysztof Skupieński (Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie)

EDITORIAL INFORMATION

Double blind peer review

Editorial Board

Instructions for authors

Time From Submission to Publication: 40 weeks

 

Abstract | Full Text

<p>Tradycje kształcenia na poziomie doktorskim sięgają w Uniwersytecie Marii Curie- -Skłodowskiej końca lat 70. XX w. Już w roku 1977, kiedy utworzono Zakład Nauk Pomocniczych Historii i Bibliotekoznawstwa, obroniono tam dwie prace doktorskie: Marii Trojanowskiej i Barbary Trelińskiej. Seminarium Józefa Szymańskiego, pod którego opieką obie prace powstały, szybko dorobiło się określenia „lubelska szkoła nauk pomocniczych historii”. W końcu lat 90. rozwój naukowy adeptów seminarium lubelskiego umożliwił utworzenie samodzielnego Zakładu Archiwistyki w UMCS, którego kierownik kontynuował tradycje seminarium Szymańskiego. Przebudowa systemu kształcenia uniwersyteckiego w Polsce na przełomie XX i XXI w. spowodowała zmiany w funkcjonowaniu lubelskiego seminarium. Oprócz nauczycieli akademickich, łączących pracę nad doktoratem z obowiązkami dydaktycznymi w UMCS (Artur Górak, Robert Jop), jego uczestnikami stali się uczestnicy czteroletnich studiów doktoranckich (Marek Konstankiewicz, Marcin Pytel, Tomasz Czarnota). Dzięki temu lubelskie seminarium doktoranckie ukształtowało badaczy, którzy z własnego doświadczenia poznali mechanizmy kancelarii akt spraw we wszystkich etapach jej rozwoju i przemian w ciągu XIX i XX w. i uzupełnili spektrum kompetencji kadry Zakładu Archiwistyki IH UMCS w dziedzinie dyplomatyki.</p>